MAMA VD WEEK: Sarah “het hartje klopte niet meer”

MAMA VAN DE WEEK | 0 reacties | 8 maart 2017

unnamedHet is weer woensdag en dus is het tijd voor een nieuwe mama en haar verhaal. Dit keer verteld Sarah over haar gezin en de tegenslagen die zij heeft gehad. Ze wil graag met ons delen hoe ze hier mee om is gegaan en wat het met haar deed. Lees je met ons mee? 

Sarah:

Oh wauw daar gaan we dan, mijn eerste blog en wat voor een! Super leuk dat ik gevraagd ben om voor NBFM een blog te schrijven. Ik wil een stukje delen over hoe ik met tegenslagen om ga en altijd maar door en door ga als moeder.

Dit was een onwijs heftig jaar voor ons, met heel veel tegenslagen. Één daarvan begon een paar uur voor vertrek naar Spanje. Ik was na 33 dagen nog steeds niet ongesteld geworden dus vroeg jason of hij na ze werk nog even een testje kon kopen voor alle zekerheid. Hij kwam thuis, ik gelijk testen en oh my god gelijk positief! Knallend. Nog een gedaan en ja hoor weer! Wauw allebei in shock. Ja het kon gebeuren niet met heel veel kans maar het kon. Met een dubbel gevoel vlogen we die nacht naar Spanje toe, bedenkend wat ik allemaal niet mag eten, drinken en eigenlijk wennend aan het idee dat we rond 5 mei weer zo’n iniminie babytje zouden krijgen vond ik stiekem heel erg leuk! Ik wilde al graag veel kinderen dus een derde is geweldig!

Terug van vakantie kon ik de volgende dag gelijk voor een echo. Dat was wel super fijn en goed geregeld hier in Amsterdam want je kunt hier 7 dagen per week terecht. Samen met Dean naar de echo en daar was de baby hoor alles erop en eraan kloppend hartje helemaal top! Toen ik thuiskwam bloedde ik maar dit was normaal na een inwendige echo. Toch was ik er niet gerust op maar met 2 kinderen kan je er niet teveel aandacht aan besteden, alle vakantie wasjes gingen door en Dean moest weer naar school dus de dagen gingen voorbij.

Toen kwam mijn termijn echo die je krijgt tussen de 10 en 13 weken. Ze berekenen dan de definitieve uitgerekende datum te en kijken of alles goed is met de baby voor zover ze dat dan kunnen zien. Daarna komt dan eindelijk het moment dat je iedereen verteld dat je in verwachting bent! Wij waren er natuurlijk al helemaal aan gewend geraakt want het was ons derde kindje al.

Samen met mijn nichtje ging ik naar de echo zodat zij de kids zoet kon houden. Het werd een inwendige echo omdat je het dan beter kan zien. Alles was prima in orde en het was al een super groot babytje in vergelijking tot 2 weken geleden. Dat zit wel goed!! Eindelijk kon ik de foto posten die ik in spanje had gemaakt:  3+1 = 5 hihi iedereen blij!

2 dagen daarna, op 7 oktober, stond ik onder de douche en ineens zag ik overal bloed! Wat is dit? Ik heb gelijk de verloskundige gebelt en kon gelukkig om 11.00 uur al terecht voor een echo. Samen met mijn man heb ik Dean naar school gebracht en daarna gingen nog even boodschappen doen voor het weekend in Lelystad waar wij ons vakantiehuisje hebben. Het bloedde was gestopt dus ik dacht misschien was het een bloedvaatje.

Toen de verloskundige de echo ging maken heb ik in het begin niet gekeken (dat doe ik nooit na mijn allereerste miskraam).  Maar al snel hoorde ik: ‘ Het spijt me’ het hartje is gestopt met kloppen.

Vol ongeloof stonden we na 5 minuten weer buiten. Diezelfde dag kon ik in het ziekenhuis in Almere terecht voor verdere stappen. Na een gesprek Kreeg ik pillen die de zwangerschap af zouden breken. Op dat moment was er nog geen tijd voor emotie, ik wilde zo snel mogelijk naar mijn kinderen.

Hoe kun je na zoiets heftig weer door gaan? Nou, wanneer je kinderen hebt moet je ze verzorgen, eten maken, pyjama aan doen. Je kunt dan niet in bed duiken met een doos tissues. De kids mogen best emoties zien en mij zien huilen af en toe kan ook geen kwaad maar ik moet toch door. Het verdriet komt later wel.

Die avond kreeg ik, door middel van die pillen, de miskraam. De volgende dag was ik alweer in de speeltuin aan het genieten van de 2 gezonde jongens die ik wel heb. De klap die komt nog wel.

Maar 3 weken na de miskraam ben ik toch weer zwanger geraakt, wauw!! Op 17-7-2017 ben ik uitgerekend van een meisje! Na 2 jongens krijgen we nu een meisje, ik kan het nog steeds niet geloven.

image1

Bedankt voor het lezen, ik ben gevraagd dit stukje te schrijven en vindt het onwijs spannend maar ook fijn om een taboe uit de wereld te helpen qua miskramen. Iets wat veel vaker voorkomt als de meeste denken en het is echt waar na regen komt zonneschijn!

Liefs,

Sarah

Lieve Sarah, bedankt voor het delen van jouw verhaal. Ik vind het dapper dat je dit persoonlijke verhaal met ons wil delen. Een miskraam is een heftige gebeurtenis en voor degene die het overkomt kan het fijn zijn om jouw verhaal te lezen om daar steun uit te halen. Geniet van deze zwangerschap en het kleine meisje in je buik! Voor alle prachtige foto’s van haar zwangere buik en de rest van haar gezin kun je een kijkje nemen op haar instagram accounts: rijneker_rebels & saar_deankay

Volgende week verteld mama Mirjam over haar derde zwangerschap. Wil jij ook jouw inspirerende/ grappige/ ontroerende/ realistische verhaal met ons delen? Mail naar info@newbornfitmama.nl

Liefs,

Kimberly

Reacties

Er zijn nog geen reacties.