Archief van MAMA VAN DE WEEK

MAMA VD WEEK: Kimberly heeft PCOS en onderging IVF

MAMA VAN DE WEEK | 0 reacties | 1 maart 2017

unnamedVandaag deelt mijn naamgenoot Kimberly haar moedige verhaal. Kimberly heeft PCOS en dat betekend dat zwanger worden vaak moeilijker is omdat je dan een onregelmatige eisprong hebt. Ik vind het fijn dat ze haar emotionele en heftige verhaal met ons wil delen want er zullen vast vrouwen zijn die dit blog lezen en troost en herkenbaarheid uit dit verhaal kunnen halen. 

Lees meer »

MAMA VAN DE WEEK: Pien ”moeder clichés waar ik allergisch voor was”

MAMA VAN DE WEEK | 0 reacties | 8 februari 2017

IMG_5150Ik hoor het mijn moeder nog zo zeggen: “wacht maar tot je zelf kinderen hebt lieverd, dan hoor ik je nog wel..”. Allergisch was ik er voor; al die moeders met hun clichés! Tot minimaal halverwege mijn twintigers was ik nog veel te druk met vrijgezellig zijn, stappen en vooral heerlijk mijn eigen plan trekken. Een kinderwens heb ik echter wel altijd gehad hoor. Heb zelfs, heeeeel feministisch, lange tijd geroepen dat ik uiteindelijk BOM-moeder zou worden. Als ik toen toch eens wist wat ik nu inmiddels weet….

Lees meer »

MAMA VAN DE WEEK: Rochella ”Stewardess en moeder van een baby”

MAMA VAN DE WEEK | 2 reacties | 1 februari 2017

unnamedHallo allemaal! Mijn naam is Rochella en ik ben 5 augustus moeder geworden van Djem. In dit blog vertel ik jullie over mijn ervaring als moeder en om weer aan het werk zijn als stewardess. Dat ik ooit weer aan het werk moest wist ik natuurlijk al vanaf dat de kleine man geboren werd, maar dat de tijd zo ontzettend snel zou gaan had ik even niet bij stil gestaan.

De weken na Djem zijn geboorte waren heerlijk! Ik heb om zo te zeggen een goede bevalling gehad (pijn en andere gênante details uitgesloten) en ook het herstel van mijn lichaam ging goed. Ik liep na een week weer zo vrolijk als een kieviet rond. De bezoekjes van vrienden en familie vond ik zo gezellig en wat zijn kraamtranen? Ik heb ze niet gezien. Wat ook nog heerlijk was, was de zomer. Lekker met baby Djem de hort op en in de avond nog lekker in de tuin hangen. Wat een top tijd! Totdat het ineens 8 weken later was en ik mailtjes en telefoontjes kreeg van mijn werk; vol met trainingen en daar hoort ook het leren van de vliegveiligheid aan boord bij, waar wij jaarlijks een toets over krijgen. Slik slik. Toch wel snel, maar nog even genieten van die laatste twee weken. Die vlogen letterlijk voorbij en toen was het echt 25 oktober. Voor deze eerste dag alles in de puntjes geregeld met Djem. Mijn mama kwam oppassen (geen zorgen over, want die was afgelopen weken bijna dagelijks bij ons thuis) en met goede moed ging ik naar Schiphol. Heel gek om weer mijn ‘gewone ik’ te zijn, afgelopen weken was ik vooral mama en ontfermde ik mijzelf als een leeuwin over mijn kleine welpje en nu was ik weer terug in de ‘grote mensen wereld’. Tijdens mijn trainingsweek ging dat nog goed, alle examens gehaald, weer helemaal up-to-date en ik voelde mij een blij ei dat ik weer terug was. Stiekem had ik het vliegen ook heel erg gemist.

Totdat mijn vliegleven weer begon! Misschien juist omdat ik zelfverzekerd was geworden tijdens mijn trainingsweek dacht ik de hele wereld aan te kunnen. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik weer opstart in een borstvoedingsrestrictie. Dit houdt in dat ik alleen op en neer naar een bestemming vlieg, in plaats van dat je een aantal nachten van huis bent. Dit is zo fijn en ik had mij niet kunnen inbeelden hoe ik er anders bij zou lopen. De eerste weken dat ik nu gewerkt heb voelde ik mij zo’n schaap. Alle werkzaamheden die aan boord gedaan moesten worden, denk aan het instappen van alle passagiers, ging voor mijn gevoel zo ontzettend snel en ik dacht de hele tijd aan Djem; zou hij het naar zijn zin hebben bij de opvang? Had hij zijn fles wel goed opgedronken? Ik was het helemaal niet meer gewend om in een hoog tempo te werken en mijn hormonen stegen tot het plafond. Ik had het warm, was veel emotioneler en ik kwam soms gewoon niet uit mijn zinnen en dan heb je thuis ook nog een enorme organisatie en misschien wel het ergste; ik herkende mijzelf helemaal niet meer (+ clichés kloppen allemaal; ‘’ik wil een hippe moeder worden die haar baby heus wel paar uurtjes kan missen en ik kan echt nog wel mijn leven voortzetten zoals het was voor de baby’’- not).

Wat een domper was dit en dan heb je ook nog je kleine hummeltje op je wachten die (terecht) ook nog veel aandacht moet krijgen als ik weer thuis ben. Ook mijn vriend vond mij gestresst overkomen (een kant van mij die hij nog niet had ontdekt) en dat was niet de bedoeling. Ik heb toen voor mijzelf even alles goed op een rijtje gezet, zodat ik op de dagen dat ik werk een goede planning heb met de kleine man. Dit betekende vooral zo weinig mogelijk doen in de ochtend. Djem in de avond in bad, alle kleertjes/spulletjes klaarleggen, kinderwagen in de auto etc. Zo hoef ik in de ochtend voordat ik naar werk ga hem alleen borstvoeding te geven, aan te kleden en naar mijn moeder of opvang te brengen. Tevens hoef ik ook niks te vergeten want oh wat ben ik vergeetachtig!

Dit heeft zeker zijn vruchten afgeworpen, want nu een aantal maanden later ben ik weer zo goed als mijn oude ik. Ik geniet er weer van om aan boord te staan en heb een voldaan gevoel als ik weer naar huis ga en mijn kleine man weer zie. Wat een verrijking is het (weer zo’n cliché die echt waar is). Wel is het nog heel fijn dat ik op en neer vlieg, zodat ik in de avond Djem naar bed kan brengen en er eventueel ook voor hem in de nacht ben. Gelukkig heb ik een baby die nu doorslaapt en zelfs van uitslapen houdt, maar de tijd dat hij tandjes krijgt is bijna aangebroken. Dan zal ik ook weer nachtjes weg gaan. Zo heb je steeds een nieuwe uitdaging, maar daar zal ook weer een oplossing voor gevonden worden. Het is heerlijk om mama te zijn van zo’n klein wondertje en kan niet wachten om hem de wereld te laten zien!

Het contrast kan niet groter. Zo sta je met gelakte nageltjes, haar opgestoken en strak in uniform op je werk en een paar uur later zit je thuis met ananas op je hoofd en je trui onder de uitgespuugde melk-vlekken. I love it!!

Bedankt lieve Rochella dat je dit verhaal met ons wilde delen. Voor mij is het een extra bijzondere blog omdat ik als vriendin het grotendeel van dit verhaal al kende. Afgelopen week waren jij en de kleine Djem nog bij mij thuis en hebben we heerlijk gekletst over hoe het is om als mama te werken, iets wat mij binnenkort ook te wachten staat. Omdat ik de ”Mama van de week” blogs ver vooruit plan is het nog niet zo, maar wanneer jullie dit blog lezen ben ik inmiddels ook mama van zo’n klein jongetje. 

unnamed (1)

Volgende week verteld mama Pien over ”Moeder Clichés”. Wil jij ook jouw inspirerende/ grappige/ ontroerende/ realistische verhaal met ons delen? Mail naar info@newbornfitmama.nl

Liefs,

Kimberly 

Lees meer »

MAMA VAN DE WEEK: Saskia van Twinkelbella ”Zorgen om je kind”

MAMA VAN DE WEEK | 0 reacties | 11 januari 2017

saskia

Saskia van twinkelbella.nl verteld deze woensdag haar verhaal over de zorgen over een kind. Toen ze zwanger bleek van haar eerste kindje merkte ze dat voor haar het zorgen maken om je kind onlosmakelijk verbonden is met het moederschap. Toen ze zelf tijdens haar zwangerschap de diagnose prenatale depressie kreeg ging ze zich al snel afvragen of ze wel een goede moeder kon zijn. 

Lees meer »